Károly Kaán (ur. 12 lipca 1867 w Nagykanizsy na Węgrzech, zm. 28 stycznia 1940 r. w Budapeszcie) – węgierski leśnik, długoletni funkcjonariusz węgierskiej administracji leśnej, rzecznik racjonalnego wykorzystania i ochrony lasów, pionier ochrony przyrody, działacz turystyczny.
Po ukończeniu bańskoszczawnickiej Akademii Górniczej i Leśnej w 1889 r. wstąpił do służby w zarządzie węgierskich Lasów Państwowych w Bańskiej Bystrzycy. W 1890 r. zdał państwowy egzamin leśny, w 1892 r. został aspirantem leśnym, a w 1895 r. – leśniczym. W 1898 r. podczas długiej studyjnej podróży odwiedził uniwersytet w Karlsruhe, zapoznał się z gospodarką w lasach Badenii, Schwarzwaldu, Bawarii, Wirtembergii i Szwajcarii, a także Galicji i Bukowiny. Po powrocie 29 kwietnia 1899 r. zawarł w Bańskiej Bystrzycy związek małżeński z Margitą Raabovą, pochodzącą z rodziny o tradycjach leśniczych z okolic Zwolenia. Tu również urodziły się trzy ich córki. W roku 1899 rozpoczął stałą współpracę z węgierskim czasopismem o tematyce leśniczej ("Erdészeti lapok"), w którym do 1939 r. ukazało się ok. 90 jego artykułów.