George Townshend (ur. 28 lutego 1724, zm. 14 września 1807) – brytyjski arystokrata, wojskowy i polityk. Zdobywca Quebecu. Marszałek polny British Army.
Życiorys Początki kariery wojskowej i politycznej Był synem Charlesa Townshenda, 3. wicehrabiego Townshend, i Audrey Harrison, córki Edwarda Harrisona. Studiował w St John’s College na Uniwersytecie Cambridge, ale opuścił uczelnię w 1742 r. Następnie zaciągnął się do British Army i został przydzielony do sztabu lorda Dunmore’a. Brał udział w bitwach pod Dettingen i Fontenoy. W 1745 r. został dowódcą 20 pułku piechoty. Na jego czele brał udział w tłumeniu powstania jakobitów w Szkocji i w bitwie pod Culloden.
Następnie Townshend powrócił do Niemiec, gdzie został adiutantem księcia Cumberland. Brał udział w bitwie pod Laffeldt w 1747. W tym samym roku uzyskał mandat parlamentarny z okręgu Norfolk. Okręg ten reprezentował do 1764 wojnę o sukcesję austriacką zakończył w stopniu podpułkownika. Po zakończeniu wojny pokłócił się Cumberlandem i często atakował go z ław parlamentu oraz we własnoręcznie rysowanych karykaturach. W 1750 opuścił armię. W 1757 na jego wniosek uchwalono ustawę o reformie milicji.