Dla zmniejszenia kosztu okrętów zdecydowano zoptymalizować projekt pod kątem zadań eskortowych ograniczających się do akwenu Morza Północnego i kanału La Manche, oraz wykorzystać uzbrojenie i wyposażenie stosowane już przez sąsiednie państwa NATO. Uzbrojenie zastosowano głównie francuskiej produkcji (oprócz amerykańskich rakiet przeciwlotniczych), a wyposażenie radioelektroniczne – holenderskiej. Projekt otrzymał oznaczenie E-71.
Zamówienie na dwie pary okrętów złożono we wrześniu 1973 i październiku 1974 roku odpowiednio w stoczniach: J. Bones & Sons (Boelwerf) w Temse i J. Cockerill w Hoboken (dzielnicy Antwerpii). Stocznie miały wykonać kadłub, siłownię i mechanizmy, a dostawa uzbrojenia i wyposażenia leżała po stronie marynarki. Stępkę pod pierwszą z fregat: „Wielingen” położono w Temse 5 marca 1975 roku. Jako pierwsza została natomiast wodowana 8 grudnia 1975 roku „Westdiep” budowana w Hoboken. Obie oddano w grudniu 1976 roku, ale musiały następnie powrócić do stoczni w celu poprawek napędu.