Henryk Woźniak ps. Choromaski, Heniek, Hiszpan (ur. 3 listopada 1909 w Klimontowie, zm. 21 września 1944 w Warszawie) – działacz komunistyczny, oficer Brygad Międzynarodowych, Gwardii i Armii Ludowej, poległ w czasie powstania warszawskiego.
Życiorys Ukończył 3 klasy szkoły podstawowej po czym rozpoczął pracę jako robotnik w kopalni „Koszelew”. W 1928 wstąpił do Komunistycznego Związku Młodzieży Polskiej, gdzie został sekretarzem komórki i członkiem komitetu dzielnicowego, działał także w górniczych związkach zawodowych. W latach 1931–1932, w czasie odbywania służby wojskowej, był członkiem Komitetu Garnizonowego Komunistycznej Partii Polski, do partii wstąpił w 1933.
18 listopada 1936 wyemigrował z Polski do ogarniętej wojną domową Hiszpanii przedostając się tam przez Czechosłowację, Austrię, Szwajcarię i Francję. Od grudnia 1936 roku walczył w Brygadach Międzynarodowych jako dowódca plutonu łączności w 35. Dywizji Hiszpańskiej Armii Republikańskiej, później trafił do polskiego batalionu im. Adama Mickiewicza. Walczył najpierw w kampanii andaluzyjskiej, potem na froncie centralnym w bitwie pod Brunete, Extremadurze oraz nad Ebro. Dosłużył się stopnia porucznika.