Pośmiertnie awansowany do stopnia majora oraz odznaczony Virtuti Militari i Krzyżem Grunwaldu.
Był patronem ulicy na warszawskim Zaciszu.
Życie prywatne Jego żona Elżbieta pod pseudonimem „Ela” w czasie okupacji należała do Polskiej Partii Robotniczej i jej Gwardii Ludowej, w powstaniu warszawskim służyła jako łączniczka w dowodzonym przez niego III Batalionie Armii LudowejA. Przygoński, Armia Ludowa w Powstaniu Warszawskim 1944, Warszawa 2008, s. 406..
Awanse porucznik – w czasie walk w Hiszpanii kapitan – 21 stycznia 1944 major – 1 maja 1945 (pośmiertnie)
Odznaczenia Order Krzyża Grunwaldu III lasy – 28 grudnia 1945 (pośmiertnie) Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari – 19 lipca 1945 (pośmiertnie)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dowódcy w powstaniu warszawskim Kategoria:Działacze Komunistycznej Partii Polski Kategoria:Politycy PPR Kategoria:Polscy żołnierze Brygad Międzynarodowych Kategoria:Żołnierze Armii Ludowej Kategoria:Żołnierze Gwardii Ludowej Kategoria:Urodzeni w 1909 Kategoria:Zmarli w 1944 Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Działacze Komunistycznego Związku Młodzieży Polski Kategoria:Żołnierze Brygad Międzynarodowych internowani we Francji Kategoria:Odznaczeni Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy Kategoria:Ludzie urodzeni w Klimontowie (Sosnowiec)