Pistolet maszynowy PPD, ros. Пистолет Пулемёт Дегтярёва (ППД); trl. Pistolet pulemiot Diegtariowa (PPD) – radziecki pistolet maszynowy z pierwszego okresu II wojny światowej, następnie wyparty przez podobny do niego, znacznie popularniejszy pistolet maszynowy PPSz („pepesza”).
Historia konstrukcji
thumb|left|Czerwonoarmista uzbrojony w pistolet maszynowy PPD. Prace nad pistoletami maszynowymi prowadzono w ZSRR od połowy lat 20. XX w. Przez pierwszych kilka lat nie powstała żadna udana konstrukcja. Podstawowa przyczyna niepowodzeń tkwiła w rodzaju amunicji, którą próbowano je zasilać. Były to naboje 7,62 × 38 mm R, używane w przepisowej broni bocznej Armii Czerwonej – rewolwerze Nagant wz. 1895. Była to amunicja teleskopowa (pocisk schowany wewnątrz łuski) z wystającą kryzą, nienadająca się do zasilania broni automatycznej.