W następnym roku (1938) Łaszowski prowadził kampanię w celu zablokowania wyjazdu Parandowskiego do Pragi, na kolejny kongres PEN, co mu się udało (osobiście przyszedł sprawdzić to na dworcu). Na zebraniu PEN-Clubu Polskiego proponował wprowadzenie paragrafu aryjskiego oraz przeciwstawiał się wyborowi pisarzy pochodzenia żydowskiego do władz (Breiter, Słonimski).
Jego przekonania w latach 1937-1939 były coraz bliższe ruchom faszystowskim. Bronił ustrojów totalitarnych (sam był totalitarystą) i działań III Rzeszy, w tym palenia książek przez hitlerowców (sam chciał palić w Polsce książki Tadeusza Boy-Żeleńskiego, Ireny Krzywickiej i pisarzy żydowskich)S. Rudnicki, Falanga, 2018, s. 502, 751.. III Rzeszę i faszystowskie Włochy stawiał za przykładS. Rudnicki, Falanga, 2018, s. 656. (w tym drugim państwie według niego panowała swoboda twórczaJ. Tomasiewicz, W kierunku nacjokracji : tendencje autorytarne, totalistyczne i profaszystowskie w polskiej myśli politycznej (1933-1939): narodowcy - narodowi radykałowie - narodowi socjaliści, Katowice, 2019, s. 143.). We własnym obozie politycznym był jednym z najzacieklejszych wrogów demokracjiJ.