Powodują zatem obniżenie oporów naczyniowych, i co za tym idzie, ciśnienia tętniczego krwi.
Przykłady butiazyd, hydrochlorotiazyd
Stosowanie Ze względu na działanie rozszerzające naczynia stosuje się je powszechnie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, najczęściej w połączeniu z lekami oszczędzającymi potas, takimi jak inhibitory konwertazy angiotensyny. Są również używane w leczeniu obrzęków spowodowanych niewydolnością krążenia oraz w diagnostyce, do rozpoznawania moczówki prostej z towarzyszącą jej utratą płynów przez pocenie.
Działania niepożądane zmniejszenie siły mięśniowej zbyt duży spadek objętość krwi (hipowolemia) spadek stężenia jonów Na+, K+, Mg2+ (hiponatremia, hipokaliemia, hipomagnezemia), wzrost stężenia jonów Ca2+ (hiperkalcemia) we krwi wzrost stężenia glukozy (hiperglikemia), kwasu moczowego (hiperurykemia nasila dnę moczanową), triglicerydów (hipertriglicerydemia), cholesterolu LDL impotencja
Analogi tiazydów Są to leki o nieco innej budowie chemicznej niż tiazydy, jednak o zbliżonym działaniu i zastosowaniu. Zalicza się tu, między innymi, chlorotalidon, indapamid, klopamid i ksypamid.
Antagonisty aldosteronu