W przywileju lokacyjnym napisał: „Chcąc przyprowadzić do dobrych użytków dziedzictwo swoje koło jeziora zwanego Święte, za przyzwoleniem Najjaśniejszego Króla, Nowe Miasto, na nowym siedlisku ustanowić i założyć.” W swoich posiadłościach wprowadzał gospodarkę folwarczną.
W 1449 r. kontrolował z ramienia króla dobra biskupów kujawskich znajdujące się na Pomorzu pod panowaniem zakonu. Z kolei 26 maja 1450 r. znajdował się w gronie pięciu dygnitarzy w Brodnicy przyjmujących od nowego wielkiego mistrza zakonu przysięgę zachowania pokoju brzeskiego. Był świadkiem wydania statutów nieszawskich przez króla Kazimierza IV Jagiellończyka w 1454 rokuJan Wincenty Bandtkie, Ius Polonicum: codicibus veteribus manuscriptum et editionibus quibusque collatis, Warszawa 1831, s. 291.. Był sygnatariuszem i gwarantemAntoni Gąsiorowski, Polscy gwaranci traktatów z Krzyżakami XIV–XV wieku, w: Komunikaty Mazursko-Warmińskie nr 2-3, 1971, s. 259. aktu pokoju toruńskiego 1466 rokuVolumina Legum, t. I, Petersburg 1859, s. 101.. Pieczęć Mikołaja Kościeleckiego ze Skępego umieszczono przy dokumencie traktatu toruńskiego z dnia 19 października 1466 roku.