Jan Strożecki a. Stróżecki, ps. „Janek”, „Gałecki”, „Gromadzki”, „Marcin”, „Mikłaszewski”, „Stefan”, „Stefan Gromada”, Stróżyński, Wysocki, Zagozda J. (ur. 21 czerwca 1869 w Chmielniku, zm. 3 sierpnia 1918 w Privas) – działacz socjalistyczny i niepodległościowy, pierwszy redaktor pisma PPS „Robotnik”.
Życiorys Urodził się w rodzinie kultywującej tradycje niepodległościowe. Jego dziad Jan Józef był konfederatem barskim i był ranny pod Tyńcem, zaś stryj Jan Karol uczestniczył w powstaniu krakowskim w 1846 jako naczelnik żandarmerii powstańczej. Rodzicami byli Feliks notariusz, uczestnik „wiosny ludów” 1848 w Krakowie, oraz Barbara z domu Błotowska.
W okresie od 1883 do 1887 uczęszczał do Męskiego Gimnazjum Rządowego w Kielcach, gdzie przyjaźnił się ze Stefanem Żeromskim i Janem Wacławem Machajskim. Należał tam również do tajnego kółka samokształceniowegoA. Massalski, J. Szczepański, Słownik biograficzny zasłużonych nauczycieli i wychowanków. I Liceum Ogólnokształcące im. Stefana Żeromskiego w Kielcach, Kielce 2010, s. 114.. Od 1887 studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie początkowo pozostawał pod wpływem Ligi Polskiej, a następnie wraz z Leonem Falskim, Antonim Humnickim i Feliksem Perlem uczestniczył w socjalistycznym kółku dyskusyjnym. W tym czasie pracował również jako guwerner w Nałęczowie.