thumb|250px|Zbójnickie Stawy (podpisane – nazewnictwo według Paryskiego i słowackie) thumb|250px|Zbójnickie Stawy widziane z niebieskiego szlaku na Rohatkę
Zbójnickie Stawy (słow. Zbojnícke plesá, Sesterské plesá, niem. Buchholtz-Seen, węg. Buchholtz-tavak, Kohlbach-tavak) – grupa trzech lub czterech jezior polodowcowych w Dolinie Staroleśnej (Veľká Studená dolina) w słowackich Tatrach Wysokich, należąca do większej grupy 27 Staroleśnych Stawów. Zbójnickie Stawy znajdują się w południowo-zachodniej części Zbójnickiej Równi (Zbojnícka pláň), będącej rozległym, lekko pochylonym górnym piętrem Doliny Staroleśnej. Są to (w nawiasach wysokość n.p.m. oraz wyniki pomiarów powierzchni i głębokości przeprowadzonych przez Józefa Szaflarskiego w latach 1931–1932): Niżni Zbójnicki Staw (1958 m, 0,345 ha, 4,8 m) – wysunięty najbardziej na wschód, najbliżej niebieskiego szlaku turystycznego, Pośredni Zbójnicki Staw (1958 m, 0,321 ha, 5,4 m), Wyżni Zbójnicki Staw (1962 m, 0,664 ha, 7,0 m) – leżący najwyżej i najbardziej na zachód, największy i najgłębszy ze Zbójnickich Stawów. Stawy połączone są ze sobą krótkim potokiem, zwanym Zbójnicką Wodą. Woda z Niżniego Zbójnickiego Stawu odpływa do położonego około 60 m na południowy wschód Niżniego Harnaskiego Stawu (1956 m).