thumb|Generałowie: Michał Tokarzewski-Karaszewicz, Władysław Anders, Mieczysław Boruta-Spiechowicz (pierwszy rząd, od lewej), Zygmunt Bohusz-Szyszko, płk Leopold Okulicki (drugi rząd). Polskie Siły Zbrojne w ZSRR 1942 thumb|Gen. Bohusz-Szyszko (po prawej)z gen. Nikodemem Sulikiem Zygmunt Piotr Bohusz-Szyszko26 stycznia 1934 ogłoszono sprostowanie imienia ze „Zygmunt” na „Zygmunt Piotr” oraz daty urodzenia z 19 stycznia 1893 na 18 stycznia 1893. h. OdyniecKonstanty Prożogo, Chełmscy generałowie, s. 26. (ur. 18 stycznia 1893 w Chełmie, zm. 20 czerwca 1982 w Londynie [dostęp 2011-11-10].) – polski generał dywizji Polskich Sił Zbrojnych, Generalny Inspektor Sił Zbrojnych (na uchodźstwie) w latach 1976–1980, dwukrotny kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Dzieciństwo i młodość Urodził się w rodzinie Jakuba, oficera armii rosyjskiej, a później generała brygady Wojska Polskiego, i Heleny z Witowskich. Dzieciństwo i lata młodzieńcze spędził w rodzinnym Chełmie. W 1907 roku przerwał naukę w chełmskim państwowym gimnazjum, gdyż ojciec otrzymał służbowe przeniesienie do Irkucka. Tam też w latach 1908–1909 należał do związku młodzieży niepodległościowej. W 1911 roku, po ukończeniu Korpusu Kadetów w Pskowie, wstąpił do w Moskwie. W 1913 roku, jako dowódca plutonu, służył w rosyjskim 12 pułku grenadierów.