thumb|250px|Sir Hyde Parker, obraz autorstwa George’a Romneya namalowany w 1782 Hyde Parker (ur. 25 lutego 1714 w Tredington w hrabstwie Worcestershire, zm. 1782) – sir, wiceadmirał floty brytyjskiej.
Jego ojciec był duchownym, synem sir Henry’ego Parkera. Jego dziadek ze strony ojca ożenił się z córką Aleksandra Hyde’a, biskupa Salisbury. Karierę na morzu rozpoczynał w służbie kupieckiej. Wstąpił do Royal Navy mając 24 lata. Otrzymał stopień porucznika w 1744. W 1748 został mianowany kapitanem.
Służąc w Azji podczas wojny siedmioletniej, brał udział w zajęciu Pondicherry w 1761 i Manilii w 1762. Pod koniec wojny Parker dowodząc dwoma okrętami zajął drogocenny hiszpański galeon płynący z Acapulco do Manilii.
W 1778 został awansowany na kontradmirała i przeniesiony na wody północnoamerykańskie jako zastępca głównodowodzącego. Na krótko przed przybyciem George’a Rodneya był głównodowodzącym bazy na Wyspach Nawietrznych i poprowadził skuteczną kampanię przeciwko francuzom w rejonie Martyniki.