Wzrost znaczenia Sasanidów Od roku 450 zaczyna się spadek znaczenia Lachimidów na rzecz innych klanów. Dwukrotnie (w latach 503–506 oraz 525–528) utracili oni nawet władzę nad swoją stolicą – Al-Hirą – na rzecz innego plemienia – Kindytów, nastawionych mniej serwilistycznie. lewo|mały|Zdjęcie ruin zniszczonej stolicy Lachimidów – Al-Hiry mały|An-Numan III Abu Kabus proszący władcę sasanidzkiego Chosrowa I Anoszirwana o wsparcie w walce z Bizantyjczykami. Ok. 550 r. Od czasów panowania Chosrowa I Anoszirwana (531–579) datuje się ponowny wzrost znaczenia sasanidzkich rządów w regionie wschodniej Arabii. W owym czasie miała miejsce między innymi wyprawa do Jemenu (572), natomiast Bahrajn zaczynał być zarządzany przez perskich urzędników bezpośrednio, a nie poprzez zwierzchność nad arabskimi Lachimidami. W następnych dekadach Sasanidzi zwiększali perską kontrolę nad Bahrajnem i Omanem poprzez budowę fortyfikacji czy nieuwzględniające Lachimidów traktaty z lokalnymi kaidami plemiennymi (z których część utrzymała się w mocy aż do podboju Persji przez muzułmanów).