Wśród ludności arabskiej dominowali wyznawcy chrześcijaństwa w wydaniu nestoriańskim, obecne były wpływy także religii perskich (np. zaratusztrianizmu). Władzę eklezjalną sprawowali metropolici Kościoła Wschodu w mieście Fars. Część historyków tłumaczy nieobecność arabskich biskupów na nestoriańskich synodach w latach 423/424 – 544 dominacją polityczną Kindytów nad Lachimidami na Półwyspie Arabskim.
Państwo Lachimidzkie było czasami celem ucieczki dla chrześcijan w czasach ich prześladowań w Imperium Sasanidów.
Gospodarka Sasanidzka protekcja, zwłaszcza ze strony floty, pozwalała Lachimidom na czerpanie dużych zysków z handlu pomiędzy Bizancjum i Egiptem na zachodzie, a Mezopotamią i Indiami na wschodzie, zwłaszcza z racji bycia wyłączonym geograficznie spod terenów walk wojen rzymsko-sasanidzkich. Ważnymi węzłami tych szlaków kupieckich były Jemen i Bahrajn, stąd wzięcie ich pod bezpośrednią zwierzchność Sasanidów stanowiła powód do wojny zwieńczonej upadkiem państwa.