thumb|250px|Dzielnice i osiedla Kielc, Zagórze znajduje się na mapie między nr 41 a 42 thumb|250px|Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Zagórzu thumb|250px|Źródełko w Zagórzu thumb|250px|Krzyże przydrożne w Zagórzu Górnym thumb|250px|Rzeczka Zagórka Zagórze – częśćTERYT (Krajowy Rejestr Urzędowy Podziału Terytorialnego Kraju), integralne części miasta KielceKielce nie posiadają jednolitego, usankcjonowanego ustawą podziału administracyjnego, stąd nazwanie Zagórza osiedlem lub dzielnicą może prowadzić do błędu Kielc położona we wschodniej części miasta. Historia Początki Zagórza sięgają XI w. Od 1084 r. stanowiło podstawę uposażenia Kościoła św. Wojciecha w Kielcach. Po wybudowaniu kieleckiej kolegiaty, przeniesieniu do niej parafii św. Wojciecha oraz założeniu kapituły około 1213 r.Franciszek Mazurek:Kościół i parafja św. Wojciecha w Kielcach. 1935, s. 35wieś Zagórze przydzielono prałatowi scholastykowi na prowadzenie szkołyJacek Pycia: Nad Silnicą. Kielce: Drukarnia Jana Łęskiego, 1938, s. 207. Już od 1271 r. znane jest funkcjonowanie starej "drogi publicznej" z Kielc do Krakowa, która wówczas przechodziła przez Zagórze. W 1405 r. prałat scholastyk kielecki Piotr za zgodą kapituły kieleckiej sprzedał sołectwo w Zagórzu kmieciowi Janowi Czostkowi. W 1426 r.