We wrześniu 1871 roku pożar zniszczył wszystkie budynki dworskie we wsiGazeta Kielecka, nr 80, 26 września - 8 października 1871. W roku 1918 wieś Zagórze przyłączono do parafii św. Wojciecha w Kielcach (wcześniej należała do parafii katedralnej)Franciszek Mazurek: Kościół i parafja św. Wojciecha w Kielcach s. 80 a od 1982 r. do nowo utworzonej parafii Mójcza-ZagórzeHistoria parafii Mójcza-Zagórze na stronie Diecezji Kieleckiej.
Do 1954 roku administracyjnie należało do gminy Dyminy. W latach 1954–1972 do Gromady Zagórze siedzibą GRN w Zagórzu. W latach 1973–1976 do gminy Suków.
W połowie października 1979 roku Zagórze zostało przyłączone do Kielc z gminy Masłów.
Pochodzenie nazwy i podział Zagórza Nazwę Zagórze nadali zapewne ludzie wcześniej osiedleni w Kielcach, bowiem w kierunku Kielc w tamtym czasie tylko Zagórze było położone za górą. Jest to nazwa topograficzna, wskazująca na usytuowanie w terenie. Natomiast człon Dworskie informuje o dawnej przynależności do dworu, a człon Górne wskazuje, że ta część położona jest wyżej od pozostałych.
Zagórze dzieli się na cztery części: Zagórze Zagórze Dworskie Zagórze Górne Zagórze – Zastawie Główne ulice to Zagórska, Prosta i Prochownia.