Folwark Goryczkowo połączony był z miastem ulicą Orlą. Poniżej stawów urządzono łaźnię, za którą znajdowała się cegielnia. W jej sąsiedztwie od 1864 roku istniała restauracja z ogródkiem zwana Doliną Szwajcarską, czynna do I wojny światowej. W roku 1878 władze niemieckie zmieniły nazwę Goryczkowo na Adlerhorst (od nazwiska Adler, który w pierwszej połowie XIX wieku był właścicielem majątku Goryczkowo), później Szwederowo II. Folwark stopniowo rozparcelowano na działki budowlane, na których wznoszono domy mieszkalne. Według spisu z 1885 r. na terenie Goryczkowa było 677 budynków i 2885 mieszkańców, w tym 996 katolików, 1850 ewangelików i 18 Żydów. Przy ul. Dąbrowskiego w 1839 r. wybudowano szkołę ludową dla Gorzyszkowa, Nowego Dworu, Szwederowa, Biedaszkowa i BielicGordon Wincenty: Gawęda o szkołach bydgoskich. [w:] Kalendarz Bydgoski 1971.
W 1892 r. przy ul. Kcyńskiej założono cmentarz przeznaczony dla pochówku biedoty, bezdomnych i skazańców różnych wyznań oraz bezwyznaniowców, przemianowany po II wojnie światowej na cmentarz komunalnyKulpiński Henryk: Cmentarz komunalny przy ul. Kcyńskiej. [w.] Kalendarz Bydgoski 1994.
Goryczkowo nie wyodrębniło się w gminę podmiejską.