De Tencin związana była również z jednym z najbliższych przyjaciół króla Ludwika XV, marszałkiem de Richelieu, nad którym rzekomo w znacznym stopniu sprawowała kontrolę, biorąc udział w zakulisowych intrygach na dworze królewskim w Wersalu.
W końcu stworzyła salon literacki, do którego bywalców należeli między innymi Bernard Fontenelle, Monteskiusz, Charles-Irénée Castel de Saint-Pierre, Pierre de Marivaux i Alexis Piron.
Salon Madamme de Tencin był pierwszym spośród paryskich salonów literackich do którego wpuszczano cudzoziemców. Wśród gości byli Henry St John, 1. wicehrabia Bolingbroke i Philip Dormer Stanhope, 4. hrabia Chesterfield. Dzięki wyczuciu i zdrowemu rozsądkowi z jakim prowadziła swoją jak sama to określała menażerię, udało jej się w znacznym stopniu zatrzeć pamięć swojej niechlubnej przeszłości.
Powieści Claudine de Tencin była cenioną powieściopisarką. Za największe zalety jej powieści uznawano prostotę i wdzięk – przymioty, których trudno było się spodziewać po twórczości osoby o takim życiorysie.