DVB-T2 () – standard naziemnej telewizji cyfrowej DVB-T drugiej generacji służący do transmisji (przesyłu) skompresowanych danych multimedialnych. Do kompresji audio/wideo przyjęto standardy MPEG-2 i MPEG-4 (H.264/AVC) oraz obecnie wykorzystywany standard MPEG-H (H.265/HEVC). Szacuje się, że wykorzystuje on 50% mniej pojemności pasma radiowego niż DVB-T.
Szkic standardu Dla standardu DVB-T2 przyjęto następujące parametry: Modulacja OFDM z wykorzystaniem konstelacji QPSK, 16-QAM, 64-QAM i 256-QAM. Tryby OFDM: 1k, 2k, 4k, 8k, 16k i 32k. Długości okresu ochronnego: 1/128, 1/32, 1/16, 19/256, 1/8, 19/128 i 1/4. Kodowanie korekcyjne LDPC oraz BCH (tak jak w DVB-S2), ze sprawnościami 1/2, 3/5, 2/3, 3/4, 4/5 i 5/6. Liczba kanałów pilotowych jest mniejsza, występują one w 8 różnych wzorach, ekwalizacja kanału może opierać się również na systemie bezpilotowym CD3. W trybie 32k może być wykorzystana większa część pasma, co umożliwia powiększenie przepustowości o kolejne 2%. Specyfikacja DVB-T2 zawiera możliwości wykorzystania kanałów o szerokościach 1,7, 5, 6, 7, 8 i 10 MHz.
Porównanie dostępnych parametrów dla DVB-T i DVB-T2 (pogrubieniem zaznaczono nowości):