Kampania północnoafrykańska We wrześniu 1942 „Pistoia” zaczęła przenosić się na stanowiska w Afryce Północnej przy granicy z Egiptem, ostatecznie przejmując odpowiedzialność za linię obronną Bardija–Sallum–przełęcz Halfaya. Nie zdołała utrzymać pozycji po ciężkim ataku brytyjskim, który rozpoczął się 11 listopada 1942. Po długim odwrocie dywizja była w stanie przywrócić linię obrony w Mareth od 4 lutego 1943. 6 marca „Pistoia” zaatakowała brytyjskie pozycje w celu zakłócenia przygotowań nieprzyjaciela do ofensywy i wywołania przedwczesnej kontrofensywy w ramach bitwy o Medenine. Po niepowodzeniu tych ataków dywizja wróciła na linię Maretha. Kiedy Brytyjczycy rozpoczęli ciężki atak 19 marca 1943, „Pistoia” utrzymała pozycje do 25 marca 1943, lecz następnie wycofała się do El Hamma pod groźbą oskrzydlenia. Dywizja została ponownie zaatakowana przez siły brytyjskie 5 kwietnia 1943 i ponownie zaczęła się wycofywać 7 kwietnia. Gdy dotarła do Enfidha 13 kwietnia 1943, została zdziesiątkowana. Po kilku dniach, pomimo udanych kontrataków na zachód od skrzyżowania drogi Takrouna, alianci skutecznie okrążyli dywizję „Pistoia”.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — 16 Dywizja Piechoty „Pistoia” · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.