Jan Maria Ziemowit Kielanowski (ur. 16 kwietnia 1910 we Lwowie, zm. 16 stycznia 1989 Warszawie) – polski profesor zootechniki, działacz opozycji demokratycznej.
Życiorys Urodził się jako czwarte dziecko lekarza Bolesława Pobóg-Kielanowskiego oraz Marii Wincenty z Lityńskich, córki lekarza – Leopolda Lityńskiego. Absolwent Akademii Rolniczej w Dublanach 9 marca 1935 złożył egzamin końcowy, uzyskując tytuł inżyniera rolnika. W 1939 został kierownikiem Działu Zootechnicznego w Zakładzie Doświadczalnym Torfowisk pod Sarnami, przynależnym do Wołyńskiej Izby Rolniczej. Po wybuchu II wojny światowej przeniósł się do Lwowa, gdzie pracował jako zootechnik w Rejonowym Oddziale Ziemskim, później zaś jako inspektor hodowli świń w Izbie Rolniczej. Powrócił także, jako wolontariusz, do pracy naukowej w Katedrze Hodowli Zwierząt i Żywienia Zwierząt Domowych Akademii Medycyny Weterynaryjnej, kierowanej przez profesora Władysława Hermana. Na początku 1941 roku, dzięki staraniom profesora Henryka Malarskiego podjął pracę w Państwowym Instytucie Naukowym Gospodarstwa Wiejskiego, który Niemcy przemianowali na Landwirtschaftliche Forschungsanstalt des GG. Stopień doktora nauk rolniczych na podstawie rozprawy "Badania nad tuczem gęsi krajowych" uzyskał w czerwcu 1946 na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie.