Po powrocie do kraju w 1912 został przewodniczącym OKR PPS w Częstochowie, którym kierował do 1939. W czasie I wojny światowej organizował działania strajkowe, był redaktorem nielegalnej prasy. W marcu 1918 zorganizował w swoim mieszkaniu drukarnię. Poszukiwany przez władze niemieckie zbiegł na Górny Śląsk. W listopadzie 1918 pełnił funkcje zastępcy sekretarza Rady Delegatów Robotniczych i był przewodniczącym Rady Robotniczej w Rakowie-Częstochowie. Pełnił funkcję komendanta Milicji Ludowej PPS w Częstochowie. Od 1918 przewodniczył Zarządowi Związku Robotników Przemysłu Metalowego.
Uczestniczył w wyborach do Sejmu Ustawodawczego w 1919 z listy PPS, w okręgu wyborczym nr 30 (Częstochowa), lecz nie uzyskał mandatu. Uczestniczył w wyborach parlamentarnych w 1922, gdzie został zastępcą posła na liście nr 2 (PPS) w okręgu wyborczym nr 2 (Warszawa). Przez wiele lat zasiadał w radzie miejskiej w Częstochowie, był też ławnikiem zarządu miejskiego.
Od 1921 do 1926 był wiceprzewodniczącym ZG Związku Zawodowego Robotników Przemysłu Metalowego, od 1924 był wiceprzewodniczącym oddziału w Rakowie. Od 1924 do 1926 był prezesem Powiatowej Kasy Chorych w Wierzbniku, inspektorem Powiatowej Kasy Chorych, a od 1928 prezesem Rady Kasy Chorych w Częstochowie.