Artur Rössner (ur. 4 kwietnia 1888 w Wiedniu., zm. 4 marca 1928 we Lwowie) – podpułkownik taborów Wojska Polskiego.
Życiorys W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach c. i k. armii. Na stopień rotmistrza został mianowany ze starszeństwem z 1 listopada 1917 roku w korpusie oficerów taborowych. W 1918 roku jego oddziałem macierzystym był batalion taborów Nr 11.
W czasie wojny z bolszewikami kierował pracami Referatu Taborów w dowództwie Frontu Północno-Wschodniego. 30 lipca 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu majora, w Wojskach Taborowych, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. 23 października 1920 roku został mianowany szefem Sekcji Taborów i Koni Oddziału IV Etapowego Naczelnego Dowództwa WP oraz służył w dowództwie 4 Armii na stanowisku kierownika Referatu Taborowego. Od 1921 roku pełnił służbę na stanowisku komendanta kadry szwadronu zapasowego 6 dywizjonu taborów we Lwowie. 16 sierpnia 1923 roku został zatwierdzony na stanowisku dowódcy 6 dywizjonu taborów. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 4. lokatą w korpusie oficerów taborowych.