Aleksander Mardkowicz (ur. 24 lutego 1875 w Łucku, zm. 5 kwietnia 1944 tamże) – polski pisarz, poeta, wydawca i działacz społeczny narodowości karaimskiej, krzewiciel kultury i języka karaimskiego.
Życiorys Urodził się w Łucku w niezamożnej rodzinie karaimskiej jako syn Marka, nauczyciela w miejscowej szkole podstawowej i Anny z domu Łokszyńskiej. W rodzinnym mieście ukończył szkołę podstawową oraz gimnazjum, w którym zdał maturę. Od tego czasu, by wspomóc finansowo rodziców, podjął pracę w biurze notarialnym. W 1901 roku opuścił Łuck, udając się w poszukiwaniu lepszych warunków pracy i życia początkowo do Brześcia, a potem do Jekaterynosławia. Tam również pracował w notariacie i jednocześnie kontynuował naukę na kursach prawniczych w Kijowie. W 1903 roku po zdaniu egzaminu uprawniającego do samodzielnego wykonywania zawodu notariusza otworzył własne biuro notarialne. W tym czasie założył rodzinę oraz aktywnie działał na rzecz społeczności karaimskiej. Po wybuchu rewolucji w Rosji Aleksander Mardkowicz wraz z rodziną zdecydował się wrócić do odrodzonej Polski.