Aleksander Mardkowicz był także pomysłodawcą utworzenia czasopisma w języku karaimskim. Pierwotnie miało ono nosić tytuł Biźnin Jołumuz (pol. Nasza Droga), ze względu jednak na podobieństwo do nazwy innego periodyku wychodzącego na Krymie, nazwa została zmieniona na Karaj Awazy (pol. Głos Karaima). Pierwszy numer ujrzał światło dzienne w 1931 roku. W sumie w latach 1931-1939 Mardkowicz wydał 12 numerów Karaj Awazy. Publikował tam utwory własne oraz innych karaimskich autorów, m.in. wiersze Zachariasza Abrahamowicza. Współpracował także z czasopismem Myśl Karaimska.
Bogate zbiory Mardkowicza pozostały w Łucku. Rękopisy jego prac i utworów, z których część nie była dotąd ogłoszona drukiem, znajdują się w zbiorach Komitetu Nauk Orientalistycznych Polskiej Akademii Nauk w Warszawie.
Życie prywatne W 1910 roku poślubił Rozalię Sandomirską, z którą miał córkę Tamarę oraz synów Anatola i Marka. Jego potomkowie obecnie mieszkają w Polsce, m.in. w Gdańsku.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Publikacje Aleksandra Mardkowicza w bibliotece Polona
Kategoria:Polscy działacze społeczni Kategoria:Polscy Karaimi Kategoria:Polscy pisarze Kategoria:Polscy poeci Kategoria:Polscy wydawcy Kategoria:Ludzie związani z Łuckiem Kategoria:Urodzeni w 1875 Kategoria:Zmarli w 1944 Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi Kategoria:Ludzie urodzeni w Łucku