Uczestniczył w pracach Zjednoczenia Socjalistycznego Polskiego na Ukrainie, grupującego członków wszystkich polskich organizacji socjalistycznych tego kraju. Współredaktor pisma zjednoczenia „Jedność Robotnicza”Zygmunt Zaremba, Wspomnienia. Pokolenie przełomu, Kraków-Wrocław 1983, s. 235. W 1918 r. wrócił do Polski, gdzie rozpoczął pracę w nielegalnym jeszcze ruchu zawodowym. W tym czasie był pod dużym wpływem rewolucyjnego syndykalizmu francuskiego.

W II Rzeczypospolitej W latach 1919–1920 był sekretarzem, a w latach 1925–1939 zastępcą sekretarza Komisji Centralnej Związków Zawodowych. W latach 1919–1921 wraz z Tomaszem Arciszewskim redagował pismo KCZZ „Związkowiec”. zaś od 1924 do 1939 miesięcznik „Robotniczy Przegląd Gospodarczy”. W okresie 1926–1938 był sekretarzem Związku Zawodowego Robotników i Robotnic Przemysłu Tytoniowego w Polsce. Blisko współpracował z Zygmuntem Żuławskim. W 1922 za publikacje na łamach „Związkowca” został aresztowany i skazany na 4 lata ciężkiego więzienia, jednak został niebawem zwolniony za kaucją.