Dzwonek syberyjski (Campanula sibirica L.) – gatunek rośliny dwuletniej z rodziny dzwonkowatych (Campanulaceae). Rośnie w strefie umiarkowanej Europy i Azji. W Polsce jest rzadki, zwłaszcza na północy. Występuje na murawach kserotermicznych.
Rozmieszczenie geograficzne Występuje od wschodniej Syberii poprzez Rosję i Kazachstan do Europy środkowej i południowo-wschodniej. Najdalej na zachód sięga do Niemiec, Austrii i Włoch. Przez Polskę i dalej Białoruś przechodzi północna granica zasięgu. W Polsce występuje głównie w pasie wyżyn w południowo-wschodniej części kraju, poza tym wzdłuż zboczy dolin: Bugu, dolnej Wisły, Warty, dolnej Odry i Płoni. Nie rośnie w górach i rzadko tylko na pogórzu.
Morfologia thumb|left|200px|Kwiaty thumb|left|200px|Charakterystyczne dla tego gatunku odgięte łatki między ząbkami kielicha thumb|left|200px|Liście Pokrój Roślina zielna z pionowym, tęgim korzeniem i sztywno wzniesioną, za młodu z pojedynczą łodygą, z wiekiem rozgałęziającą się, owłosioną szczeciniasto. Osiąga wysokość 20-40 (60) cm. Liście Skrętoległe. Odziomkowe i niższe osadzone są na długich i szeroko oskrzydlonych ogonkach. Mają blaszkę podłużnie łopatkowatą lub lancetowatą, na szczycie tępą, na brzegu słabo karbowaną.