hochenwartii był pierwszym opisanym troglobiotycznym chrząszczem i bezkręgowcem w ogóle, i drugim prawdziwie troglobiotycznym zwierzęciem (pierwszym był odmieniec jaskiniowy).
Duński przyrodnik Jørgen Matthias Christian Schiødte nie wiedział o opisie Schmidta i w 1848 pod nazwą Stagobius troglodytes opisał okaz tego samego gatunku, z czasem jednak przyznał pierwszeństwo opisu Schmidtowi. Potwierdzenie priorytetu Schmidta przyniosła też praca Sturma z 1849 rokuSturm JHCF. Leptodirus. Gattung aus der Familie Scydmaenides. Deutschlands Insecten 20, 91–100, 1849. Kiesewetter i Schiödte również znaleźli okaz tego gatunku w tym samym miejscu, w którym znaleziony został okaz holotypowy. W kolejnych latach znajdywano tych chrząszczy więcej, a książę Richard zu Kevenhüller włączył do swojego zbioru aż 20 okazówSchiner JR: Fauna der Adelsberger-, Lueger- und Magdalenen-Grotte. W: Schmidl A. Die Grotten und Höhlen von Adelsberg, Lueg, Planina und Laas. Wien, 1854 s. 231–272. Pod koniec XIX wieku gatunek zaliczano do rodziny omarlicowatych (Silphidae)Hamann O. Europäische Höhlenfauna. Eine Darstellung der in den Höhlen Europas lebenden Tierwelt mit besonderer Berücksichtigung der Höhlenfauna Krains. Jena, s. 101 (1896)Ganglbauer L: Die Käfer von Mitteleuropa.