W 1972 roku przeszedł do zespołu BRM, gdzie zanotował swoje największe sukcesy w Formule 1. W maju tego roku wygrał Grand Prix Monako, rozgrywane w strugach ulewnego deszczu. Było to jedyne zwycięstwo Francuza w Mistrzostwach Świata i jednocześnie ostatnie zespołu BRM. Później wygrał jeszcze niezaliczany do punktacji wyścig John Player Victory Race na torze Brands Hatch.

W ekipie BRM startował do sezonu 1974, po którym zakończył karierę w F1. Został kierowcą testowym nowo powstałego zespołu Ligier, natomiast w 1976 roku rozpoczął karierę w klasie samochodów turystycznych. W barwach BMW dwukrotnie zdobył Mistrzostwo Francji (1976, 1977); później przeniósł się do zespołu Peugeota, gdzie startował do połowy lat 80. Równocześnie startował w bardzo popularnych we Francji wyścigach na lodzie.

Jego żoną był siostra François Ceverta, Jacqueline, z którą miał dwóch synów, Juliena i Antoine'a. Są oni również kierowcami wyścigowymi.