Są one najstarszym bezpośrednim dowodem na dwunożność przedstawicieli Homininae.
Ślady w Laetoli pozostawiły co najmniej dwa osobniki zmierzające na północ. Ich ślady są ułożone równolegle do siebie, w odległości około 25 cm. Leakey i Hay nie wykluczyli, że odciski mogły powstać w różnym czasie. Niektórzy naukowcy, jak np. R.H. Tuttle i współpracownicy, sugerowali obecność trzech osobników (G-1, G-2, G-3). Skamieniałe ślady znajdujące się z prawej strony składają się z 38 odcisków pozostawionych przez najniższego osobnika (G-1), mierzącego poniżej 122 cm wzrostu. Po ich lewej stronie znajdował się ciąg 31 odcisków, które zostawił wyższy hominid (G-2), o wzroście nieprzekraczającym 141 cm. Tuttle i współautorzy sugerowali, że ślady trzeciego osobnika – równie wysokiego, co G-2 – zostały częściowo zniszczone przez hominida idącego za nim. Większy osobnik miał nogę o długości 58 cm i stawiał kroki mierzące około 47,2 cm, podczas gdy u mniejszego hominida wartości te wynosiły – odpowiednio – 47,5 cm i 38,7 cm. Według badań Vaughana i Blaszczyk poruszały się z prędkością 1,03–1,14 m/s.