W 1077 roku, po śmierci swojego brata Gejzy I, objął panowanie nad Węgrami i poślubił Adelajdę, córkę Rudolfa, księcia Szwabii. Miał z nią dwie córki: Irenę (Piroskę), żonę Jana II Komnena, cesarza bizantyjskiego nieznaną z imienia córkę, żonę Jarosława, księcia wołyńskiego. W czasie swego panowania wypędził Pieczyngów z Siedmiogrodu i osadził tam kolonistów węgierskich. Działał na polu chrystianizacji Węgier. W 1092 podczas synodu w Szabolcs nakazał odbudować zniszczone kościoły jednocześnie zabraniając kultywowania obyczajów pogańskich.
Kult Król Władysław został kanonizowany przez papieża Celestyna III w 1192 roku. W ikonografii św. Władysław przedstawiany jest z insygniami królewskimi. Jego atrybutami są: anioł podający włócznię, chorągiew, krzyż, turban turecki. Wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 30 czerwca.
Zobacz też kult świętych modlitwa za wstawiennictwem świętego
Przypisy
Bibliografia Benyskiewicz K., Władysław Herman, Zielona Góra 2010. Felczak W., Historia Węgier, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Łódź 1983. Gall Anonim, Kronika Polska, przeł. R.