Witold Kiedrowski ps. „Jan Jasiński”, „Witold Kołodko”, „Witek”, „Kalew”, „ks. Słoneczko”, „Żmigród” (ur. 16 kwietnia 1912 w Buku Pomorskim, zm. 20 stycznia 2012 w szpitalu im Leopolda Bellana w Paryżu) – polski duchowny katolicki, protonotariusz apostolski, weteran II wojny światowej, kapelan, działacz polonijny i kombatancki we Francji, generał brygady Wojska Polskiego, kawaler Legii Honorowej.
Życiorys Okres przedwojenny Syn Jana Lew Kiedrowskiego i Antoniny Wilamowskiej. Wywodzi się z pomorskiej rodziny Kiedrowskich osiadłej od kilku stuleci w Buku Pomorskim. Ukończył gimnazjum w Brodnicy nad Drwęcą (lata 1922–1930). Następnie w seminarium duchownym w Pelplinie. Święcenia kapłańskie otrzymał 15 czerwca 1935 z rąk ks. bpa Stanisława Okoniewskiego. W latach 1935–1938 był wikariuszem w Toruniu i Wąbrzeźnie, następnie (w latach 1938–1939) katechetą w Wąbrzeźnie. Rozpoczął studia zaoczne socjologii na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, przerwane przez wybuch II wojny światowej.