Ściany podstawy wieży miałyby być jednak węższe od obecnych.
thumb|left|150px|Pozłacana figurka Najświętszej Marii Panny z XIV wieku Mury budowli posadowione na kamiennym fundamencie wzniesiono w całości z cegły. W XV wieku do ścian północnej i południowej korpusu nawowego dobudowano dwie kaplice. W kaplicy południowej w roku 1690 utworzono lożę kolatorską. W trakcie XIX-wiecznej rozbudowy kościoła podwyższono nieco i wyrównano koronę murów wieńcząc je profilowanym gzymsem. Powiększono też przestrzenie kaplic bocznych czyniąc je symetrycznymi, a w narożach prezbiterium i kaplic dobudowano pomieszczenia zakrystii i składziku. Zmieniono wykroje okien w ścianach północnej i południowej, a we wnętrzu zainstalowano empory: chórową i kolatorskie. Prawdopodobnie w tym też czasie zlikwidowano portal południowy. Po obu stronach podstawy wieży dobudowano kryte schody wiodące na empory z wejściami od zewnątrz oraz wymieniono odeskowanie szkieletowej konstrukcji wieży. Całość kryta jest ceramicznym dachem dwuspadowym, wielopołaciowym nad zamknięciem prezbiterium. Zadaszenie kaplic bocznych tworzących dziś pseudotransept również dwuspadowe poprzeczne w stosunku do nawy.