Celem reformy była stabilizacja rynków oraz zapewnienie odpowiedniego poziomu życia ludności wiejskiej. Cel ten zapewniono poprzez zróżnicowania systemów wsparcia rynkowego dla poszczególnych sektorów. Wprowadzono systemy wsparcia bezpośredniego, który realizowano przy uwzględnieniu różnych potrzeb sektora. Ponadto środki mogą przyjmować formę interwencji publicznej lub dopłat do prywatnego przechowywania.
W aspekcie wewnętrznym wspólna organizacja rynków rolnych obejmuje interwencje na rynkach, zasady dotyczące wprowadzania do obrotu i organizacji producentów rolnych. Natomiast aspekty zewnętrzne rynków rolnych dotyczyły wymiany handlowej z państwami trzecimi, w tym certyfikację importu i eksportu, cła przywozowe, zarządzanie kontyngentami taryfowymi czy refundacje wywozowe.