Zachowały się kości każdej części ciała z wyjątkiem kończyn tylnych. Podobnie jak u sylwizaura sześć połączonych kręgów wspierało kość miedniczną. Kości biodrowe zdają się rozszerzać o 55°, podczas gdy dla innych nodozaurów wartość ta wynosi 30–40° – może to być jednak anomalia w zapisie kopalnym. W przeciwieństwie do innych przedstawicieli Nodosauridae kość łokciowa była długa i prosta, a kość skokowa nie była połączona z piszczelą.
Paleobiologia i paleoekologia Peloroplites został odnaleziony w mułowcach, na stanowisku z którego pochodzą również skamieniałości żółwi, pterozaurów, czterech osobników nieopisanego jeszcze brachiozauryda, bazalnego ankylozauryda Cedarpelta oraz ornitopodów z grupy iguanodontów. Ankylozaury zaczęły zwiększać swoje rozmiary na granicy aptu i albu; zarówno Cedarpelta jak i Peloroplites są podobnej wielkości co Sauropelta – żyjący w tym samym czasie nodozauryd z formacji Cloverly na terenie dzisiejszych stanów Montana i Wyoming. Wiele izolowanych kości ze starszych pokładów formacji Cedar Mountain, przypisywanych zauropelcie, może w rzeczywistości należeć do przedstawicieli rodzaju Peloroplites.
Ankylozaury były czworonożnymi zwierzętami, żywiącymi się nisko rosnącą roślinnością. Duże zęby i masywne szczęki sugerują, że Peloroplites żywił się twardszymi roślinami niż jakikolwiek inny ankylozaur.
Przypisy
Kategoria:Dinozaury Ameryki Północnej Kategoria:Dinozaury kredy Kategoria:Nodozaury