Sam uważa, że stałość i trwałość poglądów jest dowodem działania Ducha Świętego, który „nie jest sceptykiem”.

thumb|left|Strona tytułowa dzieła Lutra Zdaniem Lutra, wola człowieka jest zniewolona, jednak nie w sposób zewnętrzny, lecz wewnętrzny. Człowiek nie jest przymuszany przez Boga ani szatana do takiego czy innego działania, jednak w zależności od tego, czy jest obdarzony łaską czy nie, włada nim niemożliwa do przezwyciężenia skłonność do postępowania w sposób dobry lub zły. Równocześnie uważa, że zniewolenie woli dotyczy jedynie możliwości wyboru tego, co prowadzi do zbawienia – człowiek potrafi w sposób świadomy i wolny dokonywać wyboru kierując się własnym interesem doczesnym. Definicję wolnej woli dokonaną przez Erazma traktuje jako bliską herezji pelagianizmu, umniejszająca rolę odkupienia dokonanego przez Chrystusa na krzyżu.

Polemizując z twierdzeniem Erazma o niejasności Pisma Świętego reformator stwierdza, że taki pogląd jest "szatański", gdyż zniechęca ludzi do jego lektury. Sam uważa, że Bóg objawił się w sposób zrozumiały dla człowieka, tak, aby każdy człowiek obdarzony łaską wiary, mógł pojąć Słowo Boże.