Muhammad XII Abu Abdallah (arab. أبو عبد الله محمد الثاني عشر) (ur. 1459 w Granadzie, zm. 1527, według innych źródeł 1533 w Fezie), przez współczesnych mu Hiszpanów zwany Boabdil, a także el chico (Dziecko) lub el Zogoibi (Nieszczęśliwy) – emir Grenady w latach 1482–1483 i 1485–1492. thumb|250px|left|Muhammad XII poddaje Grenadę Izabeli Kastyliskiej i Ferdynandowi Aragońskiemu. Obraz Francisco Pradilla y Ortiz z 1882
W 1482 r. zasiadł na tronie z pomocą rodu Abencerrajes po obaleniu swojego ojca Abu l-Hasana Alego zwanego Muley Hacén (1464–1482). Powodem zmiany na tronie był konflikt w łonie dynastii Nasrydów. Abu l-Hasan Ali chciał przekazać władzę synom swojej chrześcijańskiej konkubiny Isabel de Solis zwanej Soraya. Nie mogła się z tym pogodzić jego główna żona Aisha al-Horra, która wspierała swojego syna Boabdila. Już w 1483 r. Muhammad XII dostał się do hiszpańskiej niewoli po klęsce pod Luceną. Wolność odzyskał po śmierci ojca w 1485 r. Musiał wówczas pójść na ustępstwa wobec Kastylii. Osiadł w Guadix co oznaczało podział Emiratu Grenady pomiędzy niego i wuja Muhammada XIII zwanego az Zagal. Boabdil zdołał zjednoczyć kraj, ale jego władza była coraz słabsza. Kraj pogrążał się w chaosie. Hiszpanie zdobywali kolejne twierdze, a równocześnie trwała wojna domowa, gdyż Muhammad XIII usiłował odzyskać władzę.