thumb|250px|Tkanina z włókna węglowego, często stosowanego jako komponent konstrukcyjny kompozytów thumb|250px|Porównanie włosa ludzkiego (jasny) i pojedynczej nici włókna węglowego thumb|250px|Przykładowy schemat materiału kompozytowego Materiał kompozytowy (kompozyt) – materiał o strukturze niejednorodnej, złożony z dwóch lub więcej komponentów (faz) o różnych właściwościach. Właściwości kompozytów nie są sumą ani średnią właściwości ich składników. Najczęściej jeden z komponentów stanowi lepiszcze, które gwarantuje spójność, twardość i elastyczność, a drugi (tak zwany komponent konstrukcyjny) zapewnia materiałowi odpowiednią odporność na ściskanie i rozciąganie.
Budowa i właściwości Wiele kompozytów wykazuje anizotropię właściwości fizycznych. Obejmuje to również cechy niemechaniczne, czego przykładem jest polaroid, znajdujący komercyjne zastosowanie ze względu na swoje anizotropowe właściwości elektrooptyczne.
Do najczęściej stosowanych komponentów konstrukcyjnych należą włókna (m.in. włókno szklane, kwarc, azbest czy węglowe), nadające materiałowi dużą wytrzymałość na rozciąganie. Jako lepiszcza powszechnie stosuje się żywice syntetyczne oparte na poliestrach, polieterach (epoksydach), poliuretanach oraz żywicach silikonowych.