Według Eugeniusza Kozłowskiego SeKOR "stał się w rzeczywistości głównym ośrodkiem planującym i dyspozycyjnym w sprawach ekonomicznych państwa, a przede wszystkim w sprawach związanych z rozbudową i rozmieszczeniem przemysłu, wykorzystaniem surowców i zasobów oraz przestawieniem działalności resortów cywilnych na tory wojenne." Pozycję SeKOR wzmocnił okólnik nr 46 Prezesa Rady Ministrów z dnia 22 czerwca 1936, w którym zobowiązał wszystkich ministrów do uzgadniania z sekretariatem każdej sprawy wiążącej się z bezpośrednio lub pośrednio z obronnością państwa.
Obsada SeKOR ppłk dypl. piech. Orest Dżułyński (1 VI 1936 – X 1937) oficer sekretariatu – ppłk dypl. piech. Walerian Mercik (1937 – III 1939) oficer sekretariatu – ppłk dypl. piech. Józef II Kowalik (III 1939) oficer sekretariatu – ppłk dypl. art. Edmund Zagórski (III 1939) oficer sekretariatu – ppłk int. Alfred Władysław Staff (1 VI 1936 – III 1939) oficer sekretariatu – ppłk piech. Edward Maetze (VI 1936 – III 1939) kierownik referatu – mjr aud. Józef Zawistowski (1 VI 1936 – III 1939) kierownik referatu – kpt. int.