Turzyca patagońska (Carex magellanica) – gatunek byliny z rodziny ciborowatych. Podgatunek irrigua występuje na obszarach wokółbiegunowych na półkuli północnej, podczas gdy podgatunek typowy magellanica rośnie w południowej części Ameryki Południowej. W południowej części zasięgu występuje w górach na torfowiskach i młakach. W Polsce rośnie w Karkonoszach (okolice Wielkiego Stawu i pod Szrenicą) oraz w Puszczy Rominckiej.

Morfologia thumb|left|180px|Kłoski z owocami Pokrój Roślina trwała, wysokości 20–30 cm z płożącymi rozłogami. Łodyga Łodyga cienka, w górze szorstka. Liście Liście jasnozielone, wiotkie, do 3 (4) mm szerokości, słabo szorstkie. Kwiaty Wyrastają w kątach lancetowatych, czerwonobrunatnych przysadek z zielonym grzbietem, zebrane w kłosy. Kłos męski szczytowy, pojedynczy, prosto wzniesiony. Poniżej niego znajdują się 2-3 podłużnie jajowate kłosy żeńskie. Kwiaty męskie z 3 pręcikami, kwiaty żeńskie ze słupkiem zakończonym trzema znamionami. Kwitnie od połowy lipca do końca sierpnia. Owoce Orzeszek otoczony pęcherzykiem. Pęcherzyk jasnozielony, jajowaty, do 3 mm długości, zakończony bardzo krótkim dzióbkiem.

Biologia i ekologia Występuje na torfowiskach przejściowych, na młakach i źródliskach. Rozmnaża się głównie wegetatywnie za pomocą rozłogów.