Wzniesienie zbudowane jest z gnejsów i granitognejsów.
Roślinność Wierzchołek i zbocza porośnięte są młodym, zdrowym lasem.
Inne W latach osiemdziesiątych XX wieku w górnych partiach szczytu w wyniku klęski ekologicznej, wywołanej zanieczyszczeniem powietrza został całkowicie zniszczony las monokultury świerkowej zaszczepiony w XIX wieku. Obecnie na stokach w miejscu zniszczonego lasu rośnie młode pokolenie drzew, o klęsce przypominają jedynie wystające ponad młodnik obumarłe kikuty drzew. Na południowy wschód od szczytu około 1200 m wznosi się Wysoka Kopa najwyższe wzniesienie Gór Izerskich. Szczyty wzniesienia bardzo często pokrywają chmury i mgły. W partii szczytowej pokrywa śnieżna utrzymuje się często do połowy maja.
Turystyka Przez masyw szczyt prowadzi szlak turystyczny czerwony szlak im. M. Orłowicza ze Świeradowa-Zdroju przez Góry Izerskie Karkonosze do Szklarskiej Poręby i dalej. Wzniesienie stanowi punkt widokowy z którego roztaczają się rozległe widoki na górski krajobraz.
Przypisy
Bibliografia Słownik geografii turystycznej Sudetów, t. 1 Góry Izerskie, red. Marek Staffa, Wydawnictwo PTTK "Kraj", Warszawa – Kraków 1989, Góry Izerskie, mapa turystyczna, skala 1:50 000, Wydawnictwo Turystyczne Plan, Jelenia Góra 2008/2009, wyd. V,
Kategoria:Polskie szczyty Gór Izerskich