Lata średnie W 1925 roku promotor wodewili George Beauchamp poznał Johna Dopyera. Było to w czasach filmów niemych, w których fortepian, i czasami orkiestra, dostarczały na żywo dźwięk w kinie. Beauchamp złożył propozycję: poprosił, aby zbudować mu gitarę wystarczająco głośną aby była słyszalna ponad innymi instrumentami. Dopyera zabrał się do pracy, a w kolejnych miesiącach wynalazł gitarę z trzema aluminiowymi stożkami montowanymi pod mostkiem(¹), schemat wzmocnienia dźwięku podobny do membrany wewnątrz głośnika. Instrument był 3-4 razy głośniejszy niż normalna gitara akustyczna i miał bogate, metalicznym brzmienie, tak jakby był grany na metalowej misce. Stał się on znany jako gitara rezofoniczna (czasami nazywana też: National lub Dobro). Po dołączeniu do niego braci Emila i Rudy’ego, jak również grupy zainteresowanych inwestorów, Dopyera założył National String Instrument Corporation. Gitara rezofoniczna od początku sprzedawała się dobrze, ale z największym sukcesem spotkała się w klubach jazzowych i kinach w całych USA. Kilka lat później bracia oddzielili się od spółki i założyli własną firmę Dobro (nazwę tę nadali też instrumentowi). Pochodzenie tej nazwy to gra słów: "Do" w Dopyera i "bro" z brothers.