Jednocześnie prawosławna ludność Bośni przyjęła miano Serbów, a bośniaccy katolicy zaczęli identyfikować się jako Chorwaci, utożsamiając się z mieszkańcami sąsiedniej Serbii i Chorwacji.
Za czasów Jugosławii Wraz z powstaniem Królestwa Jugosławii Boszniacy przestali być uznawani za odrębną grupę etniczną; zamiast tego mieli identyfikować się jako Serbowie lub Chorwaci. Po II wojnie światowej i utworzeniu Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Jugosławii kontynuowano tę samą politykę pozbawiania Boszniaków ich praw.
W latach 60. i 70. XX wieku Jugosławia stała się liderem i znaczącym graczem w Ruchu Państw Niezaangażowanych. Większość krajów Ruchu Państw Niezaangażowanych miała znaczną lokalną populację muzułmańską. Przywódcy komunistyczni zmienili konstytucję Jugosławii, uznając Boszniaków za naród wchodzący w skład Federacji Jugosławii. Boszniacy nie zostali jednak uznani pod swoją historyczną nazwą, lecz pod nazwą „muzułmanie”. Specyficzne religijne określenie tożsamości było zgodne z komunistycznym programem wobec innych krajów Ruchu Państw Niezaangażowanych. Dlatego to „muzułmanie”, a nie Boszniacy, stali się uznaną grupą etniczną w Jugosławii. Aby dodatkowo udowodnić tę tezę i podnieść międzynarodową świadomość muzułmanów żyjących w Jugosławii, w 1971 roku nowym premierem Jugosławii został „muzułmanin” Džemal Bijedić.