Wkrótce później miastem wstrząsa zamach, którego dokonuje ku przerażeniu Piotra zdesperowany i doprowadzony do ostateczności Salvat. Były robotnik w akcie protestu przeciw swojej sytuacji przystał do anarchistów i spowodował eksplozję u wrót pałacu jednego z najbogatszych mieszkańców miasta. Zamach nie przyniósł jednak spodziewanych konsekwencji: kareta gospodarza przejechała chwilę wcześniej i oddaliła się bez żadnych strat, zginęła natomiast przechodząca obok dziewczynka. Po dramatycznej ucieczce przed policją Salvat zostaje w końcu ujęty, skazany na śmierć i zgilotynowany. Nie oznacza to końca ataków: wkrótce po egzekucji zostaje zorganizowany zamach odwetowy na popularną paryską kawiarnię, który również nie przynosi zamierzonych rezultatów – chociaż są ofiary, rewolucja społeczna nie wybucha. Widząc to, Wilhelm Froment postanawia wykonać z dawna planowany zamach na bazylikę Sacré-Cœur, w której od kilku miesięcy gromadził proch.