William „Bill” Laimbeer Jr. (ur. 19 maja 1957 w Bostonie) – amerykański koszykarz i trener, podczas kariery zawodniczej grający na pozycji środkowego, dwukrotny mistrz NBA.
Życiorys Mierzący 211 cm wzrostu koszykarz studiował na University of Notre Dame. Do NBA został wybrany z numerem 65. w drafcie w 1979 przez Cleveland Cavaliers, nie od razu trafił jednak do ligi i sezon 1979/80 spędził we Włoszech (Basket Brescia). Kontrakt z Cleveland podpisał w 1980 i grał w tym zespole niecałe dwa lata – w lutym 1982 został oddany do Detroit Pistons. W Detroit występował do końca kariery zawodniczej (1994) i stał się ważną częścią drużyny określanej mianem „Bad Boys”. Pierścienie mistrzowskie zdobywał w 1989 i 1990.
Cztery razy brał udział w NBA All-Star Game (1983, 1984, 1985, 1987). Karierę zakończył z dorobkiem 13 790 punktów i 10 400 zbiórek. W latach 1982–1990 notował najwięcej defensywnych zbiórek w lidze, a w sezonie 1985/86 wygrał klasyfikację generalną zbierających. Jego seria 685 rozegranych meczów z rzędu (zakończona z powodu zawieszenia, nie kontuzji) lokuje go na piątym miejscu w historii w tej statystyce.