Podbój Rusi przez Mongołów – najazdy sił mongolskich na ziemie dawnej Rusi Kijowskiej w latach 1237–1241, w wyniku których księstwa ruskie utraciły samodzielność.
Rozpoczęcie wojny W 1206 roku chanem został Temudżyn. W 1216 Połowcy przyjęli na swoje ziemie Merkitów – zaciekłych wrogów Temudżyna i jego imperium. Wspierali też stale jego wrogów w postaci plemion ugrofińskich. W końcu, w celu pacyfikacji Połowców, Temudżyn wysłał w 1222 korpus ekspedycyjny złożony z trzech tümenów, a dowodzony przez Subedeja i Dżebe. Korpus ruszył przez Kaukaz, aby wyjść na tyły Połowców. Usiłował ich zatrzymać król gruziński Jerzy IV Lasza, ale poniósł klęskę. Mongołowie pochwycili też przewodników, którzy wskazali im drogę przez Wąwóz Darialski – w ten sposób w 1223 wyszli na stepy połowieckie (Deszt-i-Kipczak) u źródeł Kubania. Po drodze zaatakowali i obrabowali plemię Alanów, a następnie zaatakowali i pokonali Połowców, których kagan Kocjan po klęsce zwrócił się o pomoc do książąt ruskich.