Wyzwolenie W 1254 książę halicki Daniel wypędził Tatarów z kilku miast podolskich, ale po pięciu latach został przez nich zmuszony do ucieczki na Węgry. Na żądanie najeźdźców rozebrano ziemne wały obronne w grodach we Lwowie, w Łucku i Chełmie. Każda, podejmowana w XIII wieku próba zrzucenia jarzma mongolskiego kończyła się klęską. Mimo to za następców Daniela: Lwa, Jurija I oraz ich potomków, nie ustawała walka przeciw Tatarom. Toczyła się ona ze zmiennym szczęściem i doprowadziła wreszcie do usunięcia bezpośredniej zależności.
Dopiero w roku 1380, po bitwie na Kulikowym Polu, rozpoczął się proces uniezależniania się Moskwy od zwierzchnictwa Złotej Ordy i budowy państwa rosyjskiego w oparciu o rosnącą potęgę i autorytet Wielkiego Księstwa Moskiewskiego. Zwycięzca, książę Dymitr otrzymał przydomek "Doński" i jest do dzisiaj rosyjskim bohaterem narodowym.
Przypisy
Bibliografia Władysław Serczyk: "Historia Ukrainy", Wrocław 1990, .
Kategoria:Ruś Kategoria:Imperium mongolskie Kategoria:Złota Orda