thumb|300px|Antonio Maceo Grajales Antonio de la Caridad Maceo y Grajales (ur. 14 czerwca 1845 w Santiago de Cuba, zm. 7 grudnia 1896 pod Punta Brava) był zastępcą dowódcy Kubańskiej Armii Wyzwoleńczej.
Rodacy obdarzyli go przydomkiem „Tytan z brązu” (hiszp.:El Titan de Bronce), który odnosił się do jego koloru skóry, postury i prestiżu, jaki uzyskał wśród Kubańczyków. Hiszpanie nazywali go „Większym lwem” (El Leon mayor). Maceo należał do grona najważniejszych przywódców ruchów wyzwoleńczych w XIX-wiecznej Ameryce Łacińskiej. Pod względem zdolności militarnych dorównywał wenezuelskiemu przywódcy powstańczemu, José Antonio Páezowi.
Młodość Maceo był synem wenezuelskiego plantatora i handlarza produktami rolniczymi, Marcosa Maceo oraz Mariany Grajales y Coello, Kubanki pochodzenia afrykańskiego. W roku 1823 jego ojciec przeprowadził się z Caracas (Wenezuela) do Santiago de Cuba. Niektórzy znajomi Marcosa Maceo również opuścili Amerykę Południową. Antonio Maceo y Grajales urodził się na wsi, niedaleko Santiago de Cuba. Ojciec nauczył go posługiwać się bronią, a matka wpoiła mu zasady dyscypliny. Matczyna dyscyplina w znacznym stopniu wpłynęła na kształtowanie się jego charakteru. Znalazła później odbicie w czynach Maceo jako przywódcy wojskowego.