Ukończył również rozpoczęte przez Jeana-Baptiste Vallina de la Mothe'a dzieło budowy pierwszego w Rosji, katolickiego kościoła św. Katarzyny w Sankt Petersburgu.
Rinaldi w swoich projektach dokonywał łagodnego przejścia ze stylu rokokowego, skupiającego się na bogatych, olśniewających wnętrzach, do umiarkowanego stylu neoklasycystycznego, kładącego nacisk na projektowaniu prostych i wyrazistych fasad budowli. Przykładami syntezy tych dwóch prądów architektonicznych są dwa sobory w Sankt Petersburgu: jeden poświęcony św. Izaakowi z Dalmacji (później całkowicie przebudowany w stylu Empire) oraz drugi, pod wezwaniem św. Włodzimierza I Wielkiego, który stoi do dziś.
W 1784 r. starzejący się artysta zrezygnował z posady architekta z powodu problemów zdrowotnych i powrócił do Włoch.
Bibliografia Rinaldi Antonio (w języku rosyjskim) Partriet Antonio Rinaldi w Gatczinskom Dworcje w języku rosyjskim)
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1710 Kategoria:Włoscy architekci Kategoria:Zmarli w 1794 Kategoria:Ludzie urodzeni w Trydencie